Wanneer een hond zich krabt is het eerste waar je aan denkt: vlooien! Maar direct daar achteraan bedenk je dat het eigenlijk niet mogelijk is omdat je immers altijd op tijd aan vlooien en wormen bestrijding doet.
Dan bestaat nog de mogelijkheid van mijt, roosmijt (cheyletiellosis), deze roosmijt kan op de baas worden overgebracht evenals schurft (Sarcoptes scabiei).
Wanneer de hond goed behandeld wordt tegen roosmijt verdwijnt de mijt spontaan bij de baas voor schurft gaat dat helaas niet op, in dat geval dienen baas en hond te worden behandeld.
Bij jongehondenschurft (demodicosis), treed meestal geen jeuk op, alleen wanneer het zich enorm heeft uitgebreid en er bacterële infecties zijn ontstaan zal er jeuk optreden.
Als een hond zich blijft krabben en er is geen aanwijsbare oorzaak te vinden, de dierenarts heeft via microscopisch onderzoek mijt of ander ongemak uitgesloten en er is ook geen hormonale oorzaak aan te wijzen, dan kan het raadzaam zijn een intradermale huidtest te laten uitvoeren.
Het kan zijn dat de hond allergisch is voor bepaalde stoffen. Deze stoffen kunnen zich gewoon in huis bevinden, ja, de gewone huisstofmijt waar veel mensen allergisch voor zijn kan ook de hond behoorlijk dwarszitten.
Maar ook de dagelijkse voeding kan er de oorzaak van zijn dat de hond zich bijt en krabt. Wij denken bij verkeerde voeding in eerste instantie eerder aan maag- en darmklachten, zeker bij de collie. Het kan echter ook voorkomen dat er tegelijkertijd maag- en darmproblemen en ook huidproblemen zich voordoen. De huid fungeert vaak als een uitlaatklep voor problemen.
Bij de intradermale huidtest wordt een deel van de vacht weggeschoren om het mogelijk te maken op de vrijgekomen huid allergenen in te spuiten. In totaal worden er 30 stoffen waaronder huisstofmijt en pollen ingespoten, de huid reageert met ontstekingsreacties. Aan de hand van deze reacties kan nu bepaald worden voor welke stof of stoffen de hond allergisch is.
Wanneer blijkt dat voeding de oorzaak is, meestal zijn het de eiwitten in de voeding die verantwoordelijk zijn, zal men moeten overgaan op ander voer. In de Verenigde Staten is het vooral rundvlees waarvoor allergie bestaat 60% van de honden heeft hiervoor een allergie ontwikkeld.
In de meeste gevallen zal de dierenarts een aantal weken ander voer voorschrijven waarvan de eiwitten afkomstig zijn van een andere bron dan de eiwitten van het eerder gegeven voer. Meestal is dat een menu met lam en rijst, maar doordat veel fabrikanten tegenwoordig deze ingrediënten vaak standaard in hun voer verwerken zal het moeilijker worden een goed eliminatiedieet samen te stellen. Het kan daarom gebeuren dat de vreemdste dingen zoals struisvogelbiefstuk of kangoeroevlees wordt voorgeschreven. Ook de juiste koolhydraten (bepaalde lange suikerketens zoals zetmeel) in de voeding zijn nodig om een optimale vertering te hebben in het darmstelsel en zodoende geen allergische reactie kunnen geven.
Heeft men een aantal weken het dieet gevolgd en gaat men na verloop van tijd weer op het oude voer over en komen de klachten weer terug dan zal blijvend op het andere voer moeten worden overgegaan.
Voedselintolerantie kan zich op elke leeftijd van de hond ontwikkelen. Een aantal rassen echter is er extra gevoelig voer zoals o.a. : Cocker Spaniel, Dalmatiër, Engelse Springer Spaniël. Labrador, Sharpei en West Highland White Terriër.
Sommigen beweren dat de manier van bereiden van hondenvoer het aantal antigenen (stoffen die de allergische reacties veroorzaken) verhogen.
De diervoederfabrikanten zullen het uiteraard niet eens zijn met deze stelling. Gelukkig zijn er fabrikanten die voeders van diverse eiwit- en zetmeelbronnen produceren en eveneens hypo- allergeen voer.
Een aantal dierenartsen denkt dat het vroeg afspenen of darminfecties op jonge leeftijd factoren zijn die meespelen bij het ontwikkelen van allergie.
Feit is dat huidklachten de meest voorkomende klachten zijn waarvoor baasjes met hun hond naar de dierenarts gaan.
Geraadpleegde bronnen: Medisch Handboek Honden Dr. Bruce Fogle, Hond en Homeopathoie Dr. A. Westerhuis, Internet.
